dinsdag 2 januari 2018

Stille Nacht




Alles en iedereen is in diepe rust, behalve ik. Het is stil. Geen tractor, geen auto’s, geen geloei , geblaf of gepraat. Ik kan de slaap niet vatten en kijk door ons slaapkamerraam. Eén van de mooie dingen van buiten wonen is, dat je ’s nachts de sterren zo goed kunt zien. Ze twinkelen helder in de winterse hemel, die niet zo donker is als je zou verwachten.
De jaarwisseling is voorbij en ik loop de afgelopen maanden nog eens na. Het was een mooi jaar, met al het geworstel en gedoe dat bij een vol leven hoort. Oud en nieuw is echter rustig verlopen: met oliebollen en een bezoekje. Niets bijzonders.

Ik herinner me een oudejaarsavond waar ik me veel van had voorgesteld. We logeerden bij een boerenfamilie op het Italiaanse platteland. Ik was er ’s zomers veel geweest en dan namen ze ons altijd mee naar allerlei dorpsfeesten in de buurt. Ieder dorp had zijn specifieke happening: het festival van de kaas, de wijn, een speciaal gerecht, een historische held, noem maar op. Alles werd aangegrepen om met elkaar te eten, te drinken en te dansen. Tijd speelde geen rol. We gingen laat naar bed. Voor de boeren scheen dat niet uit te maken: zij deden enthousiast met alle activiteiten mee, om bij het krieken van de dag gewoon weer aan de slag te gaan.

Voor deze feestavond had ik eenzelfde feestelijk energie verwacht. En het begon ook allemaal naar verwachting: met een copieus diner. Het ene traditionele gerecht na het andere werd opgediend en de zelf gebrouwen wijn vloeide rijkelijk. Op de varkenspootjes na, liet ik het me goed smaken. Toen we het toetje ophadden en daarna nog een dessertwijn en een grappa en een espresso met een flinke scheut anijslikeur, kon het feest beginnen. Dacht ik.

Alle Italianen lieten zich in een luie stoel zakken en bleven daar de rest van de avond zitten. Nou ja, de rest van de avond. Toen het half elf was, konden ze hun ogen nauwelijks meer open houden en begonnen ze te gapen. Dat was voor de oudste van de familie het teken, om aan te kondigen dat we nu het vuurwerk zouden afsteken. Dan konden we daarna lekker naar bed. En zo gebeurde het dat ik op die oudejaarsavond al om elf uur onder de wol lag, terwijl heel Europa aan het feestvieren was.

Het was een nacht als deze. Met een volle maan die groot en rond stond te schijnen. Onverschillig voor wat we hier beneden allemaal uitspoken.
Die Italiaanse boeren hebben gelijk, mijmer ik. Wat maken we ons druk. Doe toch waar je zin in hebt. Vooral in de winter zouden we het best wat rustiger aan kunnen doen. Gekke mensen. Stille nacht heilige nacht.

En dan val ik in slaap.


Groentje


Geen opmerkingen:

Een reactie posten